مطالعه جدید هشداری را در مورد از بین رفتن سریع حیات وحش جهانی به صدا در می آورد

یک مطالعه جدید زنگ خطر را در مورد از دست دادن حیات وحش جهانی به صدا در می آورد و آنچه نویسندگان آن را “تصویر بسیار نگران کننده تر” از کاهش جمعیت گونه ها در سراسر جهان نسبت به آنچه قبلا تصور می شد ترسیم می کند.

از بیش از 70000 گونه جانوری که توسط محققان در این زمینه تجزیه و تحلیل شده است مطالعه اخیر که در Biological Reviews منتشر شد، 48 درصد جمعیتشان رو به کاهش است.

دانیل پینچیرا-دونوسو، زیست شناس تکاملی و تغییرات آب و هوایی در دانشگاه کوئینز بلفاست و نویسنده اصلی این مطالعه گفت: «آنچه در حال حاضر در حال تجربه آن هستیم، آغاز چیزی است که ما آن را انقراض دسته جمعی می نامیم.

بسیاری از تخمین‌های حفاظتی فقط اندازه‌گیری می‌کنند که آیا یک گونه در حال حاضر در معرض خطر انقراض است یا خیر، اما این مطالعه به درک جهتی که گونه‌ها در حال حرکت هستند کمک می‌کند – تنها سه درصد از گونه‌های بررسی‌شده دارای جمعیت فزاینده‌ای هستند.

این گزارش شواهد بیشتری را به الف می افزاید در حال رشد نگرانی ناشی از انسان انقراض دسته جمعیاز جمله 2019 گزارش سازمان ملل دریافتند که بیش از نیم میلیون گونه در چند دهه آینده در معرض خطر انقراض قرار دارند.

کارشناسان هشدار می دهند که اقدام سریع برای معکوس کردن روند ضروری است و راهبردی را برای مؤثرتر کردن آن تا حد امکان پیشنهاد می کنند.

روشی جدید برای اندازه گیری

Pincheira-Donoso می گوید: خطر انقراض حیات وحش معمولاً از طریق “دسته های حفاظتی” اندازه گیری می شود که نشان می دهد آیا یک گونه خاص در حال حاضر در معرض خطر انقراض است یا خیر.

به جای استفاده از دسته بندی های سنتی، Pincheira-Donoso و تیم او تصمیم گرفتند روندهای جمعیتی گسترده تری را برای تعیین اینکه آیا جمعیت یک گونه خاص در حال افزایش، کاهش، پایدار یا ناشناخته است، بررسی کنند.

او گفت: «به‌جای ارائه تصویری از نحوه عملکرد گونه‌ها در حال حاضر، چشم‌اندازی در طول زمان ارائه می‌کند.

در حالی که تحقیقات Pincheira-Donoso نشان داد که تقریباً نیمی از گونه های مورد بررسی در حال زوال هستند، اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت لیست قرمز تنها 28 درصد از تنوع زیستی را در معرض تهدید طبقه بندی می کند.

زیست شناس ملکه می گوید آنها همچنین دریافتند که 33 درصد از گونه هایی که در فهرست قرمز به عنوان غیرتهدید طبقه بندی شده اند، در واقع کاهش جمعیت را تجربه می کنند.

او گفت: “امروز می‌توانیم گونه‌هایی داشته باشیم که به‌عنوان ایمن هستند، نه در معرض خطر. اما اگر در حال کاهش باشند، می‌توان انتظار داشت که در آینده به سطوح خطر انقراض نزدیک شوند.”

از شش دسته از حیوانات مورد بررسی – پستانداران، پرندگان، دوزیستان، خزندگان، ماهی ها و حشرات – خزندگان و ماهی ها دارای پایدارترین جمعیت بودند در حالی که دوزیستان یافت شد که شدیدترین کاهش را داشتند.

تنها سه درصد از کل گونه های مورد بررسی جمعیت رو به افزایشی داشتند.

کریستینا دیوی، استادیار دانشگاه کارلتون که آزمایشگاه تحقیقاتی‌اش به مطالعه گونه‌های در معرض خطر در کانادا می‌پردازد، می‌گوید که این تحقیق با نشان دادن اینکه گونه‌ها علیرغم طبقه‌بندی حفاظت‌شده‌شان ممکن است در حال کاهش باشند، «شکاف بسیار مهمی» را پر می‌کند.

او گفت: “گونه ها باید به سرعت در حال سقوط باشند تا فهرستی از در معرض خطر، در خطر انقراض یا آسیب پذیر ایجاد شود.”

ممکن است گونه‌ها به آرامی در حال کاهش باشند و این معیارها را تحریک نکنند و به آن آستانه‌ها نرسند.»

انفجار بزرگتر برای دلار ما

دیوی می‌گوید مشاهده روندهای گسترده‌تر ممکن است منجر به مدیریت موثرتر تنوع زیستی شود.

او گفت: «ما اغلب در نهایت به دنبال بدترین موقعیت‌ها هستیم – گونه‌هایی که در آستانه انقراض هستند.

به عنوان مثال، دیوی می‌گوید تمرکز بر احیای گیاه تالاب در معرض خطر آمانیا قرمز ممکن است تنها به بخش کوچکی از تالاب‌های کانادا کمک کند.

لاک پشت معمولی بزرگ (Chelydra serpentina) که روی یک صخره شنا می کند
جمعیت این لاک پشت در حال کاهش است اما هنوز در معرض خطر انقراض محسوب نمی شود. (برایان لاسنبی / شاتر استوک)

اما احیای زیستگاه گونه‌های رایج‌تری مانند لاک‌پشت خراشیده – که در حال کاهش است اما هنوز در معرض خطر انقراض محسوب نمی‌شود – می‌تواند به طیف وسیع‌تری از تالاب‌ها کمک کند.

برای مثال، اگر بخواهیم تالاب‌های سراسر انتاریو را حفظ کنیم تا واقعاً از جمعیت کانادایی لاک‌پشت‌های شکارچی محافظت کنیم، این امر به نفع گونه‌های تالاب در معرض خطر انقراض مانند آمانیا قرمز خواهد بود.»

همانطور که دیوی می‌گوید، حفاظت از گونه‌های معمولی ممکن است باعث ایجاد ضربه بزرگ‌تر برای ما شود.

معکوس کردن روند

در حالی که تغییرات آب و هوایی یک تهدید رو به رشد برای تنوع زیستی است، Pincheira-Donoso خاطرنشان می کند که عامل اصلی از دست دادن زیستگاه به دلیل تبدیل مناظر طبیعی به زمین برای فعالیت های انسانی – مانند شهرسازی، کشاورزی و جاده ها است.

Pincheira-Donoso گفت: “در مورد بحران تنوع زیستی مدرن، تهدید اصلی برای تنوع زیستی تخریب زیستگاه است.”

منطقه ای عاری از درخت در یک جنگل.
محققان می گویند از دست دادن زیستگاه تنها بزرگترین تهدید برای تنوع زیستی در سراسر جهان است. در اینجا، یک بلوک بریده شده در منطقه درختکاری Fairy Creek در نزدیکی بندر Renfrew، BC، در سال 2021 به تصویر کشیده شده است. (جاناتان هیوارد/ مطبوعات کانادا)

دیوید کوپر، دبیر اجرایی موقت کنوانسیون تنوع زیستی، موافق است که استفاده از زمین نگرانی اصلی در مورد تنوع زیستی است.

او گفت: «فراوانی کلی گونه ها – به ویژه گونه های جانوری روی کره زمین در حال حاضر، و به ویژه گونه های جانوری بزرگتر مانند پستانداران – به شدت کاهش یافته است زیرا انسان ها، سیستم های کشاورزی و دام ها فضای بیشتری را اشغال می کنند.

کوپر اشاره می کند چارچوب جهانی تنوع زیستی کونمینگ-مونترال – یک توافق بین المللی در کنفرانس تنوع زیستی COP-15 2022 در مونترال و با هدف مقابله با بحران تنوع زیستی تنظیم شد – اقداماتی را برای رسیدگی به این مسائل کاربری زمین ایجاد کرد.

او گفت: «بنابراین ما به مناطق حفاظت‌شده بیشتری نیاز داریم، اما به مناطق حفاظت‌شده بهتری نیاز داریم و در چارچوب برنامه‌ریزی کل چشم‌انداز و کل چشم‌انداز دریایی به این نیاز داریم».

کوپر خاطرنشان می کند که چارچوب کونمینگ-مونترال اهدافی را برای احیای اکوسیستم ها، کاهش تغییرات آب و هوایی و مبارزه با بهره برداری بیش از حد، آلودگی و گونه های مهاجم تعیین می کند.

لی راندال، مدیر ارشد موقت انتقال حفاظت در سازمان حفاظت از کلگری، موسسه Wilder، می گوید که سازمان او به طور فزاینده ای رویکردی متمرکز بر اکوسیستم برای حفاظت را در پیش می گیرد.

او گفت: «تلاش برای بازگرداندن آن زیستگاه یا اطمینان از اینکه مکان هایی که آنها را در آنها رها می کنید به اندازه کافی دست نخورده هستند که بتواند از آن جمعیت ها پشتیبانی کند، واقعاً کلیدی است.

او اشاره می کند که تا 70 درصد تالاب ها از بین رفته است او توضیح می دهد که در برخی از مناطق کانادا و احیای زیستگاه طبیعی به نفع یک گونه می تواند برای گونه های دیگری که از این منطقه نیز استفاده می کنند، مزایایی داشته باشد.

کوپر توضیح می‌دهد که انسان‌ها به تنوع زیستی متکی هستند، به همین دلیل است که اولویت دادن به تلاش‌های حفاظتی از اهمیت بالایی برخوردار است.

او گفت: “بخش بزرگی از محصولات ما – به ویژه مغذی ترین آنها – به گرده افشانی حیوانات وابسته است. کاهش فراوانی و کاهش تنوع این گونه ها باعث کاهش تولید بسیاری از محصولات کشاورزی می شود.”

ما به طبیعت، به تنوع گونه‌ها وابسته‌ایم، اما به فراوانی بسیاری از این گونه‌ها نیز وابسته هستیم.»